i Andalusi (Khwolzon, Izvfstya Ibn-Dast; s. 88):
8) Savelyev. „Mukhamedan Numizmatyka”, s. СХХХ i „ogród. Khwolzon.
Postępowanie Ibn-Dasta, strona 88.
skóra, Oprócz przygotowania plandek, w Bułgarii są piękne kolczugi. Znaleziono ich próbki: jedna kolczuga jest bardzo ciężka i ma z przodu podłużne rozcięcie; drugi jest solidny i lekki, „złożony z małych i cienkich pierścieni 1). Część z nich trafiła do bułgarskiej armii 2), część wywieziono na wschód 3). Nie da się z całą pewnością powiedzieć, czy miecze trafiły do Bułgarii, chociaż z Wulgaru wysłano je do Buchary, a stamtąd rozproszyły się po różnych krajach Azji.”) Być może były to miecze frankońskie i przywiezione do Bułgarii przez Ruwów, gdyż według Arabów Rosjanie właśnie takimi mieczami byli uzbrojeni, a nasza kronika świadczy, że miecz obosieczny był ulubioną bronią Słowian Rusekato. Trzeba też powiedzieć, że rynki wschodnie zaopatrywano z Bułgarzy z żywymi towarami: Przez Bułgarię na Wschód udali się także niewolnicy słowiańscy 5) bransoletki, pierścionki, szpilki, rączki, tkaniny jedwabne, wełniane i papierowe, warzywa, przyprawy i wino 5). Nie sposób nie wspomnieć o talizmanach i okrągłych metalowych lustrach z napisami kufickimi 7); Ciekawostką jest to, że nad brzegiem rzeki. Ob, wśród Ostyaków, potomków Ugry, to samo lustro odnaleziono w przeszłości, z tej samej epoki (Khi XG i in.), co potwierdza to, co zostało powiedziane wcześniej o stosunkach handlowych Bułgarów z odległym Sverdem 3). Po raz kolejny towary te rozproszyły się z Bułgarii na północ i zachód, do rdzennych plemion i Rusi, a nawet na zachód. Europie, czego dowodzą znaleziska wszystkich tych przedmiotów w krajach bałtyckich?). Bułgarzy też byli po rekinach r) Kolekcja Lichaczewa, w: Shpilevsky: „Starożytne miasta”, s. 279.
2) Od Ibn-Dasta (Khvalzon, s. 24).
3) Informacje od Mukadessi (Harqawi, „Hasing Said Muslim Writers”, s. 282).
[fragment nieczytelny w skanie pierwodruku]
5) T4esh. Słowiańskich niewolników dostarczali głównie Rosjanie. (Z Ibn-Dast (ZHvolzon, s. 35). O sprowadzeniu mieczy z III Europy do Bułgarów może świadczyć m.in. fakt odkrycia tam miecza z nacięciami ze srebra i złota w postaci run, które częściowo przypominają skandynawskie (Shpilevsvy, „Ancient of the City.” s. 279).
8) Savelyev. Numizmatyka mahometańska, s. (XXX X.-XC.
[fragment nieczytelny w skanie pierwodruku]
8) Savelyev. „Znaczenie studiowania numizmatyki wschodniej”. Nie. M.N. Ave. Część MP, 269-710.
9) Zob. opis skarbów Savelyeva w „Mukhamedan Numismmatics”, s. 13. 55 i nast.
[fragment nieczytelny w skanie pierwodruku]
przekazy z krajów bizantyjskich i zachodnioeuropejskich dalekiej Azji. Po drodze. wPrawdopodobnie od z. Europa przyniosła Bułgarom miecze; Ponadto brokat sprowadzono z Bizancjum do Bułgarów, który został sprowadzony na Ruś pod nazwą pavoloka. Handel tym produktem bizantyjskiego przemysłu wytwórczego był na tyle ważny, że Rosjanie starali się zapewnić sobie porozumienia (). Brokat na wschodzie znany był pod nazwą „Rumian dibadż” 2). Bulgarv nosi także koraliki wykonane z cienkiego szkła, pokrytego srebrem i złotem, na które ponownie nałożona jest CIENKA warstwa szkła, imitująca perły i przypominająca sposobem produkcji starożytną mozaikę bizantyjską. W tym czasie koraliki te przypisuje się X-XII wieku. Uważa się, że pochodzili z Bizancjum. Jednym z najcenniejszych wytworów natury eksportowanych przez Bułgarię na wschód był bursztyn, który pochodził z brzegów Morza Niemieckiego 3). Najbardziej znaczącymi wskaźnikami zasięgu bułgarskiego handlu są zachowane do dziś monety wschodnie, znalezione podczas wykopalisk. Rozsiane są one po całym terenie dzisiejszego Rosea, wzdłuż brzegów Morza Bałtyckiego i Morza Niemieckiego.”) Pozwala to dość dokładnie określić czas, w którym datuje się początek tych rozległych połączeń. W obecnej prowincji Peri, w pobliżu brzegów rzeki. Monety Kama, Sasanian i Indo-Baktrans znaleziono po A.H. 5), co świadczy o tym, że właśnie w tym stuleciu rozpoczął się handel pomiędzy krajami Kama a dalekim wschodem.
Bułgarzy, trzymając w rękach prawie cały handel między Zachodem a Wschodem, próbowali uniemożliwić kupcom Azat dotarcie do ich stolicy. Ile. Wcześniej feniccy kupcy próbowali rozpowszechniać najstraszniejsze pogłoski o promowanych przez siebie odległych krajach, a Bułgarzy straszyli swoich południowych gości różnymi bajkami. Stąd pochodzą historie znalezione w języku arabskim.
1) Zob. porozumienie Igora z Grekami z 945 r. (Ipalyev. l$toi. s. 80).
3) Lichaczew u Szpilewskiego (Starożytne miasta, s. 288-289). Savelyev, „Mukhamedan Numizmatyka”, s. XXX Sh.