h) Ibn-Said (Svatshaw. Wa op 4e Maz'opau. Mesh. 4e GAsa4. de Z. Ryo-Fegzfotsgya, UG veshe, zslepsev roSh., u. P, Pugavop 4 her 5th, s. 341). O tej wędrówce, patrz poniżej,
*) Ławrentiew. kronika, s. 430. O tym mieście zob. także poniżej.
[fragment nieczytelny w skanie pierwodruku]
Człowieku dobrze: książę oszczerstw wraz ze swoim wujem Dobrynyą przeniósł się wzdłuż Wołgi, a od południa wysłali koczowniczych Torków do Bułgarów, którzy w tym czasie zajmowali stepy między Donem a Wołgą. Bezeima z tamtych czasów, nadal. Łapotnaja na Rusi, zanim ten wojowniczy i uprzemysłowiony naród objawiają się w słowach wygłoszonych według legendy przez Dobrego Wlalimru: „Wziąłem jeńców, a oni byli w butach; złożyli nam hołd: «Nie płaćcie, chodźmy szukać łykowych robotników!»”. Pomiędzy obydwoma narodami zawarto pokój, który można było złamać dopiero, „kiedy kamień zacznie pływać, a chmiel opadnie.”)”. Potwierdzenie tego znajdujemy w roku 1006. Bułgarzy za pośrednictwem swoich ambasadorów, którzy przybyli do Kleve, wynegocjowali dla siebie prawo do swobodnego i bezpiecznego handlu w miastach Wołgi i Okzu. Z powodu nieporozumień bułgarscy kupcy musieli stawić się ze specjalnymi pieczęciami swojego rządu; zasada ta dotyczyła także kupców rubańskich, którzy przybyli do Bułgarii, przyjęli zwyczaj wydawania kupcom pieczęci jako paszportu z Bizanii, gdzie było to stale praktykowane poniżej, czasami byli narażeni na kontakt z ziemią rosyjską; z drugiej strony chronili samych Bułgarów przed pojawieniem się ludzi o „bohaterskich” nawykach pod postacią rosyjskiego wupcowa. Stan też ciekawy. którym bułgarscy kupcy nie mogli sprzedawać swoich towarów w małych ilościach po wsiach i wioskach, a także tam kupować towarów, ale musieli handlować tylko z Rosjanami. kupcy°). To orzeczenie jest całkiem zrozumiałe; trzeba było utrzymać handel krajowy w swoich rękach, co byłoby całkowicie niemożliwe, gdyby zagraniczni kupcy mogli z kim handlować. Rue nie tylko wtedy, ale i znacznie później, nie mogła konkurować doświadczeniem handlowym i zręcznością”). Między Bułgarami a Rosją nawiązały się pokojowe stosunki handlowe i przemysłowe, zapewniające swobodny pobyt kunszów rosyjskich w Bułgarii i bułgarskich w Jowjewie; doprowadziło to do „60% możliwych prób” po obu stronach nawrócenia sąsiada na wasze
\) TYdeta, strona 56.
2) Zobacz na przykład umowę między Igorem a Grekami | 945 (Ipat. let. s. 30), a także Evers: „Starożytne prawo rosyjskie w jego historycznym ujawnieniu”..Tłum. z nim. Płatonow. Sib. 1835, s. 220, 221, 223,
3) Tatishchev. Historia Rosji. 1773 s. 88-89.
4) Powtórzyło się to później w moskiewskim okresie naszej historii, zwłaszcza w odniesieniu do kupców zachodnioeuropejskich.
Wierzę, że mówimy w naszych pismach literackich 1), nawet jeśli uznamy te fakty za legendarne, to sama legenda odzwierciedla pamięć ludzi o nieestetycznych przyjaznych więziach między obydwoma narodami. Związek trwał dalej. Widzieliśmy już, że w 1024 r. Bułgarzy uratowali Ruś z bródu, wypuszczając tu znaczną ilość zboża 2). Podobnie było na początku HP. W 1229 r. na wszystkich ziemiach ruskich panował straszliwy głód, któremu towarzyszyły zarazy. Bułgarzy, odnowiwszy po ostatniej wojnie umowę handlową z Rosją, przewozili zboże wzdłuż Wołgi i Ok. Car wysłał Bułgarów w prezencie. ki. Jurij z Suzdal podarował trzydzieści nasadzeń żyta, za co Jurij podziękował mu, przesyłając mu sukno, brokat, kute kości i inne drogie rzeczy 3). Wiemy już, że na ziemię suzdalską przybyli robotnicy budowlani z Bułgarii i wezwano architektów.”) Ale Bułgarzy mieszkali w rosyjskich miastach Wołgi nie w pojedynczych jednostkach, ale, jak trzeba sądzić, w bardzo znacznych ilościach. Książęta Suzdal Włodzimierza, dbając o zasiedlenie ich słabo zaludnionego regionu, zapraszali między innymi Bułgarów do przeniesienia się do nich, którzy osiedlali się tam w miastach. Zwłaszcza Jur Dołgoruj starał się przyciągnąć osadników wszelkimi korzyściami, wydając świadczenia 5). Próbując ich przekonać do przyjęcia chrześcijaństwa, nakazał zaprowadzenie ich do kościoła i pokazanie dekoracji kościelnych. Bułgarzy wraz z innymi mieszkańcami Włodzimierza okazali żal po śmierci Andrieja 5).
Ale pomimo wspólnych interesów handlowych, pomimo przyjaznych stosunków między obydwoma narodami, pokój między nimi nie może być ironiczny i widzimy, że historia Bułgarii pełna jest wojen z Ruwią. Ten sam zawód, którym zajmował się Elvis-