„Administracja państwowa była skupiona w rękach namphetnika, hakanabega. Dowodził i z niewyjaśnionych powodów transportował oddziały dflami i vomandval. Kiedy wyszedł. wycieczka, 10 nad nim znajdował się rodzaj parasola, który niósł przed sobą weadnik. Za nim szedł Zhal Khakan-beg, a za nim żołnierze,
*) R'OZVOK. ez reir1ez di Salasaze, r. 38.
[fragment nieczytelny w skanie pierwodruku]
3) Dorna. Izvfst1ya Tabali. LJ. M.N. Ave., część HOP. dział: C, s. 83-4.
*) 0'Ozzop. [ez rep!ez da Sapsaze, 34, 35 i 36; Grigoriew w „Rosja i ASL”, s. 23. 68.
[fragment nieczytelny w skanie pierwodruku]
[fragment nieczytelny w skanie pierwodruku]
7) Pijemy.
[fragment nieczytelny w skanie pierwodruku]
gdy „nie puszczając tego parasola” 1); Zarządzanie poszczególnymi miastami powierzono krewnym Katany, którzy podobnie jak on byli yudaizi. Takich władców widzimy u Balanjarva i Semendera® 2). Jak widzieliśmy, w torodach podlegających Chazarom znajdowały się garnizony chazarskie;
Zmuszeni do prowadzenia ciągłej wojny z sąsiadami w celu ochrony swoich ziem i realizacji swoich planów politycznych; Chazarowie mieli dobrze uzbrojoną armię. Oprócz katany tvardi wamato rząd zawsze miał do dyspozycji 10 000 jeźdźców; wyposażony w sztandary, zbroję; włócznie, łuki i szable °). Część składała się ze stałych żołnierzy najemnych, którzy otrzymywali pensje od Khakan Beg. Byli to muzułmanie z Chowarezmu, zwani u Chazarów Larii, a także Rosjanie i Słowianie); „Ludzie zamożni i zamożni, stosownie do wielkości” swojego majątku i siły swego przemysłu, musieli dostarczyć określoną liczbę jeźdźców. Był to obowiązek państwa 5). „Wielbłądy 6”). „Dyscyplina” w arii chazarskiej była bardzo duża. Wojownicy, którzy opuścili pole bitwy, podlegali karze śmierci. „Generałowie chazarscy, w przypadku wypełnienia swojego celu. obowiązek, wniesiony do swego władcy, który. w ich obecności członkom ich rodziny oddano wszystko komukolwiek, a oni sami zostali skazani na karę śmierci 7). Oddziały Hadarów były bardzo duże), co można wytłumaczyć wysłaniem oddziałów pomocniczych z podległych im ziem. Łobycha, prowadzony, przygotowywał się do obozu. Stamtąd najpierw wybierz sieć, cokolwiek chcesz, zhakuj i uruchom; i wszystko inne d=liloe pomiędzy. wojownicy 3). Dowódcą wojsk był zwykle Khakanbeg, ale czasami dowodził nimi syn Katany; dowództwo powierzono także terchanom, „najwyższym” dostojnikom państwa” 10).
Dochody rządu chazarskiego składały się z ogromnych kwot. Zatem z cła handlowego e z towarami B I oraz
1) Izvfst!a Ibn-Dast, Khvolzon, s. 16, 17 i 19.
*) Garkavi. Powiedzenia muzułmańskie. pisarze, s. 220; Izvstya Tabari, J. M. N. Ave., część KHYP, dept. P., strona 94.
3) Garkavi, t, s. 2. 30 Khvolzon, s. 18-19 i 69; Ipat. lWt., str. 1 9.
*) Garkavi i Khvolzon, P1Chesh i Gez rear!ez da Samsaze, r. 36.
) O'Ozzop. Tez repr!ez 4i Salsaze, r. 38.
8) Izwistya Tabari, razzit.
0) O'Ozzop. ez reprez’4i Sadsaze, ur. 58; Tabari, J.M.N. i Ch. KHYSH, wydział. P., strona 87.
Również. z daniny „wynikającej w postaci” futer i pieniędzy podbitych ludów.: Rząd Chazarów, zrozumienie. korzyści. wypróbowano szerokie powiązania handlowe. chronić prawa każdego człowieka i zorganizować sąd w najbardziej efektywny sposób. (W stolicy Chazarów było 7 sędziów: dwóch dla muzułmanów, dwóch llaszazarów, którzy „sądzili według praw Pięcioksięgu”, dwóch dla miejscowych chrześcijan, którzy sądzili według praw Ewangelii, i jeden dla pogan. Jeśli zdarzały się sprawy trudne dla sędziów do rozstrzygnięcia, „musieli” zwracać się do sędziów muzułmańskich.”), którzy oczywiście mieli tak zróżnicowaną populację, jak było w Chazarach, kiedy było bardzo możliwe pojawienie się różnych religii, rząd Chazarów musiał wykazać się wielkim taktem. może to. tylko ostrzegłem Nya przed nieporozumieniem. Kiedy muzułmanie kiedyś zniszczyli świątynie Żydów, nakazali zniszczenie meczetu w Itilv. wykonać muezina 2). |