Kocham to. któremu został już w mniejszym lub większym stopniu przekazany rejon Zadniepru, poddał się i otrzymał w nagrodę jako pułkownik, dowodzący Pułkiem Humanskim (7 marca 1674). Utraciwszy część dóbr otrzymanych od Polaków w rejonie Dniepru. został za nie nagrodzony nowymi, które po jego śmierci przeszły, nie pozostawiając potomstwa, na jego braci, w tym Lavrentyo, którego wnuk. od najstarszego syna. Danila, Nikołaj Daniłowicz, później zasłynął jako generał Horuzhy (zm. 1760). Pozostawił po sobie tzw...Diariush lub Journal, - dawniej.. Kancelarii Wojskowej Starszego Urzędnika, „opublikowany przeze mnie w 1. księdze „Czytań w Cesarskim Towarzystwie Historii i Starożytności Rosji - 1858, Oddział V.
Kolejnym rywalem Doroszenki był Suchowy, hetman przy pomocy chana krymskiego z skrybów zaporoskich. Nie wiem, czy był on wówczas zarejestrowany jako oficer rejestrowy Stu Kozielskiej Pułku Perejasławskiego nazwiskiem Iwan Suchowy, czy też był to jego krewny. i być może imiennik. W tym samym pułku składającym się z setek Babiczy, zarejestrowany jest Wasko Tsyutsyura, prawdopodobnie ojciec Timofeya Tsyutsyury, który był w czasie zamieszania po Bohdanie Chmielnickim. Pułkownik Perejasławski, który również aspirował do zostania hetmanem.
W Torchitsa pułk Belotserkovsky jest pokazany jako zarejestrowany kozak Ławrin Kochubej. Powstaje pytanie: czy jest to krewny słynnego Wasilija Leontjewicza Kochubeja, który zginął śmiercią męczeńską wraz z Iskrą Mazepą, czy tylko imiennik, ten sam rodowity Tatar, co dziadek Sędziego Generalnego (od 1694 r.)? Pod dowództwem Doroszenki, który tak blisko otoczył polski obóz pod Podgajcami swoją 104-tysięczną armią. że musiałem pomyśleć o poddaniu się wrogowi. albo o głodzie, bo nagle nie było nadziei na ratunek za pomocą broni
XXXII
PRZEDMOWA.
galopował do Kozakai Vetnyk, Murz do Umeta Kochuba z raportem dla Chana o inwazji nieustraszonego Zaporoża Koszewoja Serka na nieuzbrojony Krym i żądał szybkiego powrotu tam Tatarów, aby ocalić ich żony, dzieci itp. / co pomogło Polakom wyjść z kłopotów na przyzwoitych pokojowych warunkach. Nazwa tej Murzy oczywiście potwierdza pochodzenie obecnych Kochubeyów z Krymu Tatarskiego. Jednak Andriej Kochuba został nazwany w setce Łutenskiej pułku Połtawy.
W kilkusetosobowym pułku Priłuckim Protsenka figurował wówczas jako zarejestrowany kozak Łazar Gorlenka, późniejszy pułkownik tego pułku, który wraz z innymi denuncjował w Moskwie hetmana Samuilovicha, ale został mu wydany przez cara, uwięziony itp. Jego syn Dmitrij, także pułkownik Priłucki II, był zamieszany w sprawę Mazepy, jako zięć wrócił później spędził 16 lat w Moskwie i dopiero pod rządami Anny Iwanowny* został wypuszczony do ojczyzny. Yatsko Gorlenko jest nazwany w tym samym miejscu, co Lazar, ale nie wiem, o co mu chodziło.
W pułku kijowskim, w setce Makarowskiej, przedstawiony jest zarejestrowany „Sawka Tuptalenko”, późniejszy Sotnik w tej setce: jest on ojcem św. Demetriusza z Rostowa.
Współczesnym i niszczycielem Kochubejów, jak wiadomo, był hetman Iwan Stiepanowicz Mazepa. Do tej pory pisarze zaprzeczali jego pochodzeniu, uznając niektórych Mazepów za Lachów, innych za Kozaków, a jeszcze innych za jednego lub drugiego, ale z konotacją: „Lach jest zagrożony”, „Kozak to Kozak. Że Mazepa to nazwisko Kozackiej po prawej stronie Zadniepru, czego dowodem jest przede wszystkim: kilku kozackich Mazepów, ujętych już w „Rejestrze” Chmielnickiego, którymi są: 1) Czerkaski pułk kilkuset Łazara Pietrowicza Wasko Mazepy, a następnie setki Domontowskiej Serl RK/ielovie.