Rozważając dalej cechy „Rejestrów”, zatrzymam się teraz tylko na kilku, tzw. wypukłych na czymś, resztę zostawiając na inny czas dla siebie i innych. Tutaj pyta przede wszystkim Petr Doroszenko, późniejszy chwalebny hetman naddniepru. W Pułku Czegiryńskim i Stu Czegiryńskim nosi między innymi takie imię: „Petro Doroszenko, urzędnik Garmatny (Puszkirek). Drugi Petro Doroszenko to prosty Kozak, z Pułku Korsuńskiego i Stu Korsuńskiego. Równie dobrze jest Stepan Doroszenko, Pułk Kanewski ze Stu Jarosza Kułagińskiego. Doroszenko, Umański pułk Sobolewa Stu Steć Doroszenko. W niektórych pułkach są też Doroszenki, np. w setce Pogrebskiej pułku Kalnickiego, pułku kijowskim w setkach Trypillya i Gostimskaya, a nawet w setkach lewego tylnego Dniepru: pułk Perejasławski w setkach Irkleevskiej. i Yablonovekaya, Mirgorod Pankovskaya, Połtawa Zinkovskaya i Borkovskaya, Prilutsky, Nezhinsky pułk i setki, Czernigow pułk i setki, a nawet Iwangorod Sotnik Onisko Doroszenko. Oczywiście wszyscy byli tylko imiennikami, niczym więcej. jak Iwanenki, Fedorenki, Semenenki, według Iwana, Fedora, Siemiona itd. Uważam, że pierwszy ze wszystkich tu wymienionych Doroszenkow był właśnie po hetmanie, zwłaszcza że wkrótce pojawi się on w najwyższych szeregach kozackich. na przykład: w 1656 r. już pułkownik Prilutsky.
Z ostatnim Piotrem Doroszenką w pułku Korsun, w setkach Korsuńskiej i Gorkuipiny, odnotowano
[fragment nieczytelny w skanie pierwodruku]
XXIX
San i Gritsko Gulianitsky, który wkrótce został sędzią Chmielnickiego, wysłali przez niego już w październiku (9) tego roku (1649) do cara z propozycją, że teraz wygodniej niż poprzednio odebrać Ojcu Świętemu Smoleńsk i Białoruś „za naszą pomoc”. Wiadomo, że wspólne działanie byłoby możliwe tylko pod warunkiem trwałego zjednoczenia Małej Rusi z Moskwą. Gujanicki wkrótce w podnieceniu Kozaków wyjawił tę tajemnicę hetmanowi. niezadowolony z porozumienia zborowskiego i skazany na rozstrzelanie, ale który uciekł do Mołdawii, a stamtąd do Polski, został wydany Polakom. a potem zawsze trzymał się przeciwnej strony pod hetmanami Wigowskiego. Bryukhovetsky i Doroszenko. W innych setkach było kilku krewnych lub imienników Gulyanitsky'ego, a mianowicie: w setce Korsuna byli także Gulyanitsky z rzędu: trzej Ivanowie, Klim, Danilo, Khoma i Vaenko. dwóch na setkę Gorkuszyny: Kvetka i Yatsko Gulyanitsky oraz we wsi Belotserkovsky Karabcheeva Siemion Gulyanitsky. w setce kijowskiej Beletsky Garasim, Makarovskaya Andrey Gulyanitsky, a na lewym brzegu: perejasławski pułk Stu Woronkowskich, kolejny Siemion Gulyanitsky.
Kolejny marzyciel nieustraszonego Doroszenki. „Na zawsze zwiążę z nim w pamięci ludu jego imię” – był Kozak Sagaidachny, który w jednej kampanii ruszył na tyły swojego oddziału hetmańskiego:
„A na tyłku Sagaidachnego, który zamienił żonę na tyuna i kołyskę, Neobachny (nieroztropne)!”
Jeden z Sagaidachnys jest zapisany w „Rejestrach” pułku Czegirina setki Ostapowa Siemona Sagaidachnego, pułku Korsuna stu Demki Jakimowicza, Iwana Sagaidachnego: kolejny z pułku Humanskiego setki Ladyżeża
XXX WSTĘP.
Zhadsjan Sagaidachny, Wrasławski pułk Raigorodskiego Waoko Sagaidachnego, Kalnicki setny Niemirowskiego Iwana Sagaidachnego, a w tych miejscach po lewej stronie Dniepru jest kilka Sagaidachnych: Mirgorodski pułk Kamyshansky stu, IIotłavsky Bogatskaya i Czernigowski. Który z nich był właśnie bębnionym ascetą niespokojnego przywódcy dzielnego Kozakowa, który zawsze chodził im po czole:
„Zjadłem jedzenie Doroszenki: prowadzę moją armię, dałem Zaporożce dobry posiłek”
trudno powiedzieć z całą pewnością, ale wydaje się, że można się domyślić, że był to właśnie jeden z tych „reeetrovi-
KACZAN."
W „Rejestrach” widniał także „rejestr” – pułk „Kora” Sun i setki Iwan Zołotarenko, ukochany szwagier Chmielnickiego, chwalebny Kozak, a nawet Ukarany Hetman za życia samego Bogdana, podczas kampanii armii kozackiej zjednoczonej z moskiewską na Białorusi, zdradziecko zamordowanego podczas przechodzenia przez Stary Wychow przez organistę, który strzelał do niego z dzwonnicy, i stamtąd wysłany w celu pochówku do swojego rodzinnego miasta Korsun.
W „Rejestrach” Kozaka wspomniany jest także L. Avriiiig Khanenko. Był to młodszy brat słynnego Michaiła Chanenki, szczęśliwego rywala Doroszenki w hetmanacie zadnieprskim (nad Słuczem), zwany potocznie hetmanem Umańskim, w przeciwieństwie do Doronienki, hetmana Czegiryńskiego i Mnogohrisznego (na lewym brzegu Dniepru), hetmana Waturyńskiego. Po wielu latach kłopotów hetman umański wreszcie pojawił się w Perejasławiu, przekazał hetmanowi Samuyowi buzdygan i skrzyp-
PRZEDMOWA JOVIE. XXXI