Blu42 Media

Część 3

strona 37/431

610. W Krakowie 31. Marca 1540 r. Zygmunt L zakazuje starostom przeszkadzać Makaremu Tuczopskyemu , władyce halickiemu, w odprawianiu nabożeństwa według gr. rytuału. C. t. 17 str. 723—724.

611. W Krakowie 10. Kwietnia 1540 r. Zygmunt 1. poleca Mikołajowi Odnowskiemu, kasztelanowi przemyskiemu, staroście lwowskiemu, ażeby wziął w obronę prześladowanych przez ludność chrześcijańską Żydów. C. t. 18 str. 661—662.

612. W Krakowie 10. Kwietnia 1540 r. Zygmunt L nakazuje wszystkim poborcom ceł, ażeby nie pobierali od Żydów cłowego więcej aniżeli się prawnie należy. C. t. 18 str. 662.

613. W Krakowie 22. Kwietnia 1540 r. Zygmunt L zatwierdza dokument Kazimierza Jagiellończyka, wydany we Lwowie 24. Marca 1469 r. dla Piotra Berli z Strutyna. C. t. 329 str. 187.

614. W Wilnie 27. Maja 1540 r. Zygmunt L uwalnia kamienicę Jerzego Gracza we Lwowie od podatków. 0. t. 27 str. 684—685.

615. W Przemyślu 13. Lipca 1540 r. Mikołaj Derszniak z Rokietnicy, sędzia, i Andrzej Krzeczowski, podsędek przemyscy, poświadczają, że Jakób Dziedoszycki zapisał Annie z Fredrów, żonie swej, wiano 1000 grz. 0. t. 20 str. 436—438.

616. W Wilnie 20. Lipca 1540 r. Zygmunt I. uwiadamia burmistrza i rajców lwowskich o rozstrzygnięciu sprawy Hrehora Kirkosza Popowicza z Eupertem Tausehem. 0. t. 18 str. 693.

617. W Wilnie 23. Lipca 1540 r. Zygmunt I poleca Mikołajowi Sieniawskiemu , kasztelanowi bełskiemu, hetmanowi polnemu, staroście halickiemu, aby przed wyrokiem sądowym nie odbierał od arcybiskupa lwowskiego Piotra spornych dóbr Wierzchowa. 0. t. 18 str. 697—698.

618. W Wilnie 23. Lipca 1540 r. Zygmunt L zakazuje Mikołajowi Narajowskiemu Sperce odbierać przed wyrokiem arcybiskupowi lwowskiemu Piotrowi dobra Blotnya, Podussow i Uszyelne. C. t. 18 str. 698—699.

619. W Wilnie 23. Lipca 1540 r. Zygmunt L zabrania Marcinowi Krempskiemu odbierać przed wyrokiem arcybiskupowi lwowskiemu Piotrowi dobra Szenczycze. 0. t. 18 str. 699.

620. W Wilnie 29. Sierpnia 1540 r. Zygmunt L zabrania Alexandrowi Iwano wieżowi Chodkiewiczowi, marszałkowi litewskiemu, niepokoić ks. Fedora Andrejowicza Sanguszkowicza. G. t. 515 str. 2693—2694.

621. We Lwowie po 1. Stycznia 1541 r. Stanisław ze Sprowy, wojewoda ruski i starosta opoczyński, mianuje Macieja Nyekraszowicza woźnym. C. t. 326 str. 202—3.

622. We Lwowie 8. Stycznia 1541 r, Mii^ołaj Odnowski z Fulsztyna, kasztelan przemyski, lwowski i ziem ruskich starosta generalny, potwierdza Staszko wieżowi Jaczkowi Jacznickiemu prawo prezentowania popów do cerkwi w Jaśnicy. T. t. 14 str. 414.

623. We Lwowie 20. Stycznia 1541 r. Marcin z Kurowa, doktor praw i zastępca arcybiskupa lwowskiego Piotra, upomina Mikołaja Odnowskiego z Fulsztyna, kasztelana przemyskiego i starostę lwowskiego, aby stosownie do statutów królestwa skonfiskował dobra Iwaśka Lahodowskiego Wanikowicza obrz. ruskiego, nie płacącego dziesięciny kanonikowi lwowskiemu Mikołajowi Poniatowskiemu. C. t. 19 str. 609—610,

624. W Wilnie 5. Lutego 1541 r. Zygmunt I. poleca burmistrzowi i rajcom miasta Lwowa, aby wyegzekwowali wyrok, którym Janowi Władyce przyznano majątek po Kochnowej. C. t. 20 str. 231—232.

625. We Lwowie 25. Lutego 1541 r. Mikołaj Odnowski z Fulsztyna, kasztelan przemyski, ziem ruskich starosta generalny, poświadcza, że Jan Golicz odstąpił dom swój na przedmieściu Iwowskiem leżący Janowi Kutilowskiemu. T. t. 14 str. 70.

626. We Lwowie 10. Marca 1541 r. Mikołaj Odnowski z Fulsztyna, kasztelan przemyski, lwowski, ziem ruskich starosta generalny, oznajmia Iwaśkowi Wanykowiczowi Lahodowskiemu, że stosownie do statutów królestwa konfiskuje mu dobra aż do zdjęcia z niego klątwy kościelnej. C. t. 19 str. 677-679.

627. W Wilnie 21. Marca 1541 r. Zygmunt L aprobuje postępowanie Makarego, władyki halickiego i lwowskiego, w sprawie Jaroszyca, czerńca, z mieszczaninem suczawskim. 0. 1. 18 str. 774 — 775.

628. W Wilnie 31. Marca 1541 r. Zygmunt L poleca Mikołajowi Odnowskiemu z Felsztyna, kasztelanowi przemyskiemu, staroście lwowskiemu, ażeby popów Dymitra i Waśka, tudzież Lewka Przedrzymirskiego bronił od napaści Alexego Przedrzymirskiego i synów tegoż Jana , Wańka i Sieńka. C. t. 18 str, 775.