Blu42 Media

Część 2

strona 30/431

484. W Krakowie 6. Lutego 1532 r. Zygmunt L wzywa Ottona z Chodcza, wojewodę sandomirskiego, aby Kierdejowi z Pomorzan, posłowi tureckiemu Imbry-baszy, sprawiedliwość uczynił co do dóbr jego Pomorzany, które, wzięty w niewolę turecką, w Polsce pozostawił. C. t. 16 str. 140—141.

485. W Krakowie 14. Lutego 1532 r. Zygmunt L poleca Ottonowi z Ohodcza, wojewodzie sandomirskiemu i staroście lwowskiemu, sprawę między Anną Fredruszową z Oleska a Żydami z Międzyborza. 0. t. 14 str. 247—248.

486. W Krakowie 19. Lutego 1532 r. Zygmunt L pozwala Janowi Dziedoszyckiemu, podsędkowi lwowskiemu ziemskiemu, pobierać myto we wsi Dziedoszyce na naprawę mostów. C. t, 388 str. 704—7.

487. W Krakowie 19. Lutego 1532 r. Zygmunt L poleca Ottonowi z Chodcza, wojewodzie sandomirskiemu, staroście lwowskiemu, przestrzegać, aby kupcy udający się przez Ruś do Sandomierza i Krakowa jechali zwykłemi i zdawna używanemi drogami. C. t. 16 str. 166.

488. W Krakowie 5. Marca 1532 r. Zygmunt L wzywa Ottona z Chodcza, ażeby nie zezwolił wójtowi szczerzeckiemu, Stanisławowi Pierznickiemu, kopać w Szczercu staw rybny, gdyby ta robota miała przynieść szkodę polom należącym do miasta. 0. t. 16 str. 166 — 167.

489. W Krakowie 5. Marca 1532 r. Zygmunt L nakazuje wójtowi szczerzeckiemu oddać złodziejkę, którą u siebie w domu przechowuje, natychmiast do grodu. C. t. 16 str. 164 — 165.

490. W Krakowie 6. Marca 1532 r. Zygmunt L potwierdza kapitule lwowskiej kupno dworzyska Antoniego Kłopota i uwalnia je od wszelkich opłat i podatków. C. t. 16 str. 181 — 183.

491. W Krakowie 22. Marca 1532 r. Zygmunt I. wzywa Jana Tarnowskiego, wojewodę ruskiego, i Ottona z Chodcza, starostę lwowskiego, aby odebrali od Jakóba Żyda, syna Abrahama, dłużną królowi sumę 184 grzywien. 0. t. 16 str. 194.

492. W Krakowie 22. Marca 1532 r. Zygmunt L uwiadamia sędziego ziemi lwowskiej, Pawła Tarłę z Szczekarzowic , iż wysyła ks. Jana Czermyenskiego , przemyskiego i sandomirskiego kanonika, plebana sanockiego a swego pisarza, dla spisania inwentarza, dochodów i t. d. grodu Gródka i nakazuje, ażeby temuż komisarzowi w czynnościach jego był pomocnym. C. t. 16 str. 195 — 196.

493. W Krakowie 17. Kwietnia 1532 r. Zygmunt I wzywa Ottona z Chodcza, aby od szlachty ziemi lwowskiej, handlującej wołami, rybami i t. d. cła odbierać kazał. C. t. 16 str. 213 — 214.

494. W Krakowie 10. Maja 1532 r. Zygmunt L uwiadamia Ottona z Chodcza, starostę lwowskiego, że nałożył wadyum 100 wiek. grzyw, pomiędzy Konradem Ciołkowskim a Leonardem Aczymirskim. C. t. 16 str. 218—219.

495. W Krakowie 28. Maja 1532 r. Zygmunt L poleca Stanisławowi Odrowążowi ze Sprowy, staroście Samborskiemu, aby odebrał od Adama Korczboga 300 grz. na rzecz potomków zmarłego Jakóba, niegdyś młynarza Samborskiego. Castr. Sambor, ad Castr. Leopol. t. 1 str. 41.

496. W Krakowie 6. Czerwca 1532 r. Zygmunt L poleca Ottonowi z Chodcza rozstrzygnąć sprawę Jana Jawora i Mikołaja Herburta, wojskiego kamienieckiego. C. t. 16 str. 283 — 284.

497. W Krakowie 10. Czerwca 1532 r. Zygmunt L oznacza drogę, którędy kupcy mają pędzić woły i prowadzić towary z Rusi, Podola, Wołoszczyzny i Wołynia. C. t. 15 str. 162.

498. W Krakowie 29. Czerwca 1532 r. Zygmunt L potwierdza akt rozgraniczenia dóbr starostwa jaworowskiego od dóbr Andrzeja Wysockiego. C. t. 382 str. 1785.

499. W Krakowie 30. Czerwca 1532 r. Zygmunt I. pozwala miasta Włodzimierzowi pobierać pomierne i mostowe i obracać na potrzeby miasta. C. t. 342 str. 1270 i 1281.

500. W Krakowie 3. Października 1532 r. Mikołaj Taszycki z Luczkawy, sędzia, i Jan z Putniowie, podsędek ziemi krakowskiej, poświadczają, że Stanisław Pierzchnicki cały majątek swój na żonę przeniósł. 0. t. 26 str. 925-927.

501. W Krakowie 4. Października 1532 r. Zygmunt I. nakazuje przedmieszczanom miasta Szezerca wykonywać roboty około królewskiego stawu rybnego w mieście. 0. t. 16 str. 316—317.

502. W Krakowie 8. Października 1532 r. Zygmunt I. nakazuje Ottonowi z Chodcza, staroście lwowskiemu, dopilnować, ażeby Mikołaj Herburt ustąpił Janowi Jaworowi z części Banunina. C. t. 16 str. 332—333.