Blu42 Media

Część 2

strona 27/431

436. W Krakowie 12. Marca 1530 r. Zygmunt L potwierdza Janowi Maiczyckiemu przywilej Władysława Jagiełły, wydany w Przemyślu 29. Października 1407 r., tudzież dokument Andrzeja Odrowąża i Jerzego Strumiły, wydany we Lwowie 29. Marca 1462 r. C. t. 333 str. 222—224.

437. W Krakowie 24. Marca 1530 r. Zygmunt L nadaje mieszczanom Glinian prawo pobierania od mostu na Pełtwi mostowego z tym jednakże warunkiem, iżby most ten w należytym utrzymywali stanie. C. t. 341 str. 560.

438. W Krakowie 28. Marca 1530 r. Zygmunt 1. uwiadamia Ottona z Chodcza, wojewodę sandomirskiego, starostę lwowskiego, lubaczowskiego, halickiego, kołomyjskiego, śniatyńskiego i ziem ruskich generalnego, i Pawła Tarłę, sędziego ziemskiego lwowskiego, że pozwolił Ormianinowi, Wasylowi, wykupie wieś Domaszal od Stanisława Sławińskiego. C. t. 14 str. 92 — 93.

439. W Krakowie 29. Marca 1530 r. Zygmunt L wypuszcza w dzierżawę królewską wieś Zaszkowicze, w ziemi lwowskiej, obwodzie gródeckim, Mikołajowi z Szydłowca, kasztelanowi sandomirskiemu, podskarbiemu w. k.. radomskiemu, olsztyńskiemu, krzepickiemu, oświęcimskiemu, Zatorskiemu, gródeckiemu i t. d. staroście i jego potomstwu, zastrzegając sobie prawo odkupu. C. Grodecensia ad C. Leopol. t. 1 str. 54.

440. W Krakowie 30. Marca 1530 r. Zygmunt L poleca Pawłowi Tarle, sędziemu, Janowi Dziedoszyckierau, podsędkowi, i Janowi Wilczkowi, wojskiemu, lwowskim, odebranie wsi królewskiej Zaszkowic od dzierżawcy Adama Boreckiego, rozsądzenie jego pretensyi i oddanie wsi rzeczone Mikołajowi z Szydłowca. C. Grodecensia ad C. Leopol. t. 1 str. 54.

441. w Krakowie 30. Marca 1530 r. Zygmunt I. potwierdza przywilej Jana Olbrachta dja Ormianina Iwaśka, wydany w Czarnowcach 29. Października 1497 r. C. t. 14 str. 94 i t. 329 str. 24—27.

442. W Krakowie 1. Kwietnia 1530 r. Zygmunt I. poleca Ottonowi z Chodcza, wojewodzie sandomirskiemu i t. d., Pawłowi Tarle, sędziemu, Janowi Wilczkowi z Lubienia, wojskiemu lwowskiemu i Janowi Herburtowi, wojskiemu Samborskiemu, sprawę między Janem Nipszycem a Zygmuntem Nizborskim. 0. t. 14 str. 104—105.

443. W Krakowie 2. Kwietnia 1530 r. Zygmunt I. poleca Bernardowi, arcybiskupowi lwowskiemu, i Ottonowi z Chodcza, wojewodzie sandomirskiemu i t. d. sprawę między Stanisławem Hynek a Pawłem Tarła, sędzią, lwowskim, o odebranie trzeciej części młyna w Zimnej Wodzie. 0. t. 14 str. 131.

444. W Krakowie 12. Kwietnia 1530 r. Zygmunt I., uwzględniają;C pilność mieszczan lwowskich w obwarowaniu miasta, uwalnia ich od łanowego, przewoźnego i mostowego. 0. t. 13 str. 665—666.

445. W Krakowie 25. Kwietnia 1530 r. Zygmunt I. pozwala Andrzejowi z Tenczyna, wojewodzie krakowskiemu, oraz staroście chełmskiemu, bełskiemu i krasnostawskiemu, Stanisławowi z Tenczyna, podkomorzemu sandeckiemu i staroście trembowelskiemu , wykupić dobra królewskie , w starostwie trembowelskiem położone, z rąk dzierżawców. 0. t. 14 str. 163 — 164.

446. W Krakowie 11. Maja 1530 r. Zygmunt I. uwiadamia Macieja Gębickiego, wojskiego żydaczowskiego i dzierżawcę wsi królewskiej Kozłowa, że sprawę między nim a arcybiskupem lwowskim, Bernardem, przeniósł do swego sądu. C. t. 14 str. 129 — 130.

447 a. W Krakowie 2. Czerwca 1530 r. Zygmunt I. pozwala Tomaszowi Dyakowi wziąć w dzierżawę trzecią część młyna w Szczercu. 0. t. 14 str. 99.

b. Uwiadomienie komisarzy o tej sprawie. Ibidem str. 98.

448. W Krakowie 24. Czerwca 1530 r. Zygmunt I. uwiadamia Andrzeja z Tenczyna, wojewodę krakowskiego, chełmskiego, bełskiego i krakowskiego starostę, przełożonego myt królewskich na Eusi, że kupcy udający się na jarmark lwowski w dzień św. Małgorzaty są wolni od ceł i myt. C. t. 13 str. 663—664.

449. W Hruszowie 24. Czerwca 1530 r. Jan z Kamionacza, dziedzic rzeszowski, nadaje z rozkazu króla Zygmunta I, wykupionym królewskim wsiom, Litynie i Hruszowej, prawo magdeburskie. C. t. 387. str. 1245.

450. We Lwowie 30. Czerwca 1530 r. Paweł Tarło z Szczekarzowic, sędzia, i Jan Dziedoszycki podsędek, ziemscy lwowscy, wydają wyrok w sprawie Stanisława Hyneka, podkomorzego łęczyckiego, przeciw Stanisławowi Złoczowskiemu. C. t. 13 str. 849—850.