422. We Lwowie 5. Kwietnia 1529 r. Komisarze królewscy, Otto z Ohodcza, wojewoda sandomirski, starosta halicki, kołomyjski i śniatyński, Paweł Tarło, sędzia, i Stanisław Sławiński, pisarz ziemi lwowskiej, polecają Zygmuntowi Nizborskiemu, aby pod karą 200 złot. zrzekł się pretensyj do dóbr Buczniowej. 0. t. 14 str. 78—79.
423. W Krakowie 30. Maja 1529 r. Zygmunt L, rozstrzygając spór między Stanisławem z Pilczy a Janem Wilczkiem z Lubienia, stolnikiem lwowskim, o wsi królewskie Krynicę , Małkowice, Ozerlany i Ozuczenosy. nadaje je jako dzierżawę Wilczkowi i jego potomkom. 0. t. 14 str. 261—264.
424. W Wilnie 26. Sierpnia 1529 r. Zygmunt L nakazuje staroście lwowskiemu i lubaczowskiemu, aby pilnie baczył na stan dóbr królewskich w obydwóch starostwach. 0. t. 13 str. 642—643.
425. W Busku 31. Sierpnia 1529 r. Sprawa przed sądem grodzkim w Busku starosty buskiego, Jakóba Secygniowskiego przeciw Stanisławowi Złoczowskiemu. 0. t. 13 str. 669—670.
426. W Wołkońsku 15. Września 1529 r. Zygmunt L pozostawia Jana Wierzchowskiego przy dzierżawie trzeciej części młyna w Szczereu. 0. t. 14 str. 100 — 101.
427. Między Kamionką, Bolechowem i Ozyżowem 24. Września 1529 r. Jan hr. na Tarnowie, wojewoda ruski, hetman kor., starosta sandomirski, Andrzej Tarło, chorąży lwowski, i inni roza graniczają dobra królewskie Kamionkę Wyższą i Niższą i Siniowoczko od dóbr Mikołaja Herburt- Bolechowa, Czyżowa i Bryazy. 0. t. 459 str. 38.
428. W Piotrkowie 3. Stycznia 1530 r. Zygmunt L poleca komisarzom swoim, Ottonowi z Ohodcza, wojewodzie sandomirskiemu, staroście lwowskiemu, lubaczowskiemu, halickiemu, śniatyńskiemu i kołomyj skiemu, Pawłowi Tarle, sędziemu, dalej Stanisławowi Sławińskiemu, pisarzowi ziemi lwowskiej, wreszcie ławnikom miasta Lwowa sprawę między Maciejem Muszką i synem jego, Janem, mieszezaninami ze Lwowa, a siodlarzami lwowskimi. 0. t. 14 str. 82 — 83.
429. W Piotrkowie 10. Stycznia 1530 r. Zygmunt I. nakazuje Żydom lwowskim, ziem ruskich i podolskich, aby pod karą konfiskaty majątku złożyli za przeszły rok przypadający podatek dla skarbu królewskiego w ręce MikoJaja z Szydłowca, kasztelana sandomirskiego i podskarbiego koronnego najdalej do dnia 3. Lutego. C. t. 13 str. 576 — 577.
430. W Piotrkowie 13. Stycznia 1530 r. Zygmunt I. nakazuje Żydom województwa ruskiego, aby na koronaeyą królewicza, wyznaczoną na dzień 20. Lutego, złożyli nałożone na nich podatki do skarbu królewskiego, rozkaz zaś sam podawali z jednego miasta do drugiego. C. t. 13 str. 578.
431. W Piotrkowie 14. Stycznia 1530 r. Zygmunt L mianuje Jana hr. na Tarnowie, wojewodę ruskiego, w. hetmana koronnego i sandomirskiego starostę, Mikołaja Kolę z Dalejowa, podkomorzego halickiego i Macieja Gębickiego, wojskiego żydaczowskiego, komisarzami swymi do rozpatrzenia skargi Pawła Tarły ze Szczekarzowic, sędziego ziemskiego lwowskiego, przeciw staroście lwowskiemu o nieprawne nałożenie stacyjnego. C. t. 13 str. 644 — 645.
432. W Piotrkowie 14. Stycznia 1530 r. Zygmunt L, uwzględniając skargę Pawła Tarły z Szczekarzowic, dzierżawcy dóbr królewskich, przeciw staroście lwowskiemu o nieprawne i nadmierne nałożenie stacyjnego, rozkazuje temuż staroście Ottonowi z Chodcza, aby się stawił wobec komisarzów królewskich do rozpatrzenia sprawy tej wydelegowanych. C. t. 13 str. 643 — 644.
433. W Krakowie 26. Lutego 1530 r. Zygmunt L zatwierdza przywilej Władysława Warneńczyka wydany w Budzie 30. Września 1442 r. dla Sanka Kozłowskiego. 0. t. 526 str. 639—642.
434. W Krakowie U. Marca 1530 r. Zygmunt 1. nadaje wsi Podlaszki i Wisłoboki, w ziemi lwowskiej położone, Andrzejowi Nieprzeskiemu, odbierając je Mikołajowi i Michałowi Chomatowskim. C. t. 14 str. 90.
435. W Krakowie 11. Marca 1530 r. Zygmunt L uwiadamia Ottona z Chodcza, wojewodę sandomirskiego, lwowskiego, halickiego, lubaczowskiego, kołomyjskiego, śniatyuskiego i ziem ruskich starostę generalnego, Pawła Tarłę, sędziego, Jana Dziedoszyckiego, podsędka, ziemskich lwowskich, że pozwala Andrzejowi Nieprzeskiemu odebrać wsi królewskie Podlaszki i Wisłoboki, w obwodzie lwowskim leżące, od Mikołaja i Michała braci Chomatowskich. C. t. 14 str. 88 — 89.