Blu42 Media

Część 2

strona 28/431

451. W Krakowie 8. Lipca 1530 r. Zygmunt L daje Pawłowi Tarle, sędziemu, i Janowi Dziedoszyckiemu, podsędkowi ziemskim lwowskim, instrukcyą dla oszacowania sołtystwa w Szczercu celem wydzierżawienia tegoż Stanisławowi Pyrzniekiemu. C. t. 14 str. 109 — 110.

452. W Krakowie 15. Lipca 1530 r. Zygmunt L uwiadamia Ottona z Chodcza, że sprawę Jana Dziedoszyckiego, dzierżawcy Horożany i włościan tamtejszych, polecił Janowi Tarnowskiemu, wojewodzie ruskiemu, hetmanowi kor. C. t. 14 str. 108.

453. W Krakowie 28 Września 1530 r. Zygmunt L uwiadamia Ottona z Chodcza, wojewodę sandomirskiego i lwowskiego, halickiego, kołomyj skiego, śniatyńskieg o, lubaczowskiego i t. d. starostę generalnego, że nałożył wadyum 1000 grzywien w sprawie wikarego plebana w Sokolnikach przeciw Marcinowi Trzebieńskiemu. C. t. 13 str. 732—733.

454. W Krakowie 26. Października 1530 r. Zygmunt I. poleca Ottonowi z Chodcza, wojewodzie sandomirskiemu, Pawłowi Tarle i Janowi Dziedoszyckiemu sprawę między Stanisławem Pyrznickim a byłymi dzierżawcami sołtystwa w Szezercu. 0. t. 14 str. 121 — 122.

455. W Krakowie 28. Października 1530 r. Zygmunt I. nakłada wadyum 2000 grzywien w sprawie Mikołaja Wilczka, mieszczanina krakowskiego, przeciw Andrzejowi Pełce. C. t. 13 str. 760 — 761.

456. We Lwowie 15. Grudnia 1530 r. Bernard, arcybiskup lwowski, nakazuje plebanom w Złoczowie i Pomorzanach, aby napomnieli Stanisława Złoczowskiego do złożenia w przeciągu jednego tygodnia przyrzeczonej daniny, w razie przeciwnym podlegnie klątwie. 0. t. 13. str. 844 — 845.

457. W Sieradzu 26. Stycznia 1531 r. Krzysztof z Szydłowca, kasztelan i starosta krakowski oraz w. kanclerz kor., poświadcza, że Albert Trzebieński kupił posiadłości w Zimnej Wodzie od krewnycłi Zygmunta Bartoszewskiego. C. t. 14 str. 133—134.

458. W Mstowie 27. Stycznia 1531 r. Eajcy i ławnicy mstowscy poświadczają, że Elżbieta z domu Bartoszewska, zrzekła się spadku po bracie swoim, Zygmuncie Bartoszewskim, na rzecz pasierba swego, Stanisława Pytuski. C. t. 14 str. 135.

459. We Lwowie 2. Marca 1531 r. Anna, córka Jana Sokolnickiego , żona Stanisława Sobiemądrego, zeznaje, że Job Niziołek, syn jej z Stanisława, wójta w Szezercu, spłodzony, wypłacił jej wiano 200 zł. zapisane na Jastrzębkowie czyli Srokach i wójtostwie szczerzeckiem. T. t. 76 str. 31 — 32.

460. W Krakowie 30. Marca 1531 r. Zygmunt L poleca Ottonowi z Ohodcza, wojewodzie sandomirskiemu, Janowi Tarnowskiemu, wojewodzie ruskiemu, Pawłowi Tarle, ziemskiemu i Janowi Wiśniewskiemu, grodzkiemu, sędziom lwowskim, sprawę między Bernardem, arcybiskupem lwowskim, a Maciejem Gąbickim, wojskim żydaczowskim, dzierżawcą wsi królewskiej Kozłowa. 0. t. 14 str. 127,

461. W Krakowie 6. Kwietnia 1531 r. Zygmunt L nakazuje Ottonowi z Chodcza, wojewodzie sandomirskiemu i lwowskiemu, halickiemu, kołomyjskiemu, śniatyńskiemu, lubaczowskiemu staroście, aby zastosował dekret królewski do osób wyklętych przez Bernarda, arcybiskupa lwowskiego. O t. 13 str. 839—840.

462. W Busku 24. Kwietnia 1531 r. Wyrok sądu ziemskiego buskiego w sprawie Elżbiety Jaworowej przeciw Janowi Ozyelye. 0. t. 13 str. 885 — 886.

463. W Krakowie U. Maja 1531 r. Zygmunt L poleca Ottonowi z Chodcza i innym komisarzom swoim, aby sprawę o wieś królewską Kozłów między Maciejem Gąbickim a Bernardem, arcybiskupem lwowskim, do niego odesłali. C. t. 14 str. 129.

464. W Krakowie 18. Maja 1531 r. Zygmunt L rozkazuje Ottonowi z Chodcza, wojewodzie sandomirskiemu i t. d., aby w sprawie Jana Czyelye z Banunina przeciw Elżbiecie Jaworowej egzekwował wyrok sądu buskiego. C. t. 13 str. 880—881.

465. W Krakowie 15. Czerwca 1531 r. Zygmunt L poleca Ottonowi z Chodcza, wojewodzie sandomirskiemu, aby uczynił rozdział dóbr Czyżykowa pomiędzy Spirydyonem Zamosczkim a Janem Czyżykowskim. C. t. 16 str. 133—134.

466. W Krakowie 19. Czerwca 1531 r. Zygmunt L uwiadamia Mikołaja Sieniawskiego , że wyznaczył Ottona z Chodcza, wojewodę sandomirskiego, starostę, burmistrza i rajców lwowskich, swymi komisarzami do rozpatrzenia sprawy, toczącej się między nim a Jakóbem, mieszczaninem kamienieckim. C. t. 13 str. 905—906.